wystawiana przez galerię program:


■  artefiera / group 2007
■  kunst zurich  / group 2006
■  art cologne  / group 200
■  scope london / group 2006
■  viennafair  / group 2006
■  artefiera / group 2006
■  on the way / solo 2005
■  preview berlin / group 2002
■  art poznań 05 / group 2005
■  black & white / group 2004
■  art poznań 04 / group 2004
■  demarcation on an image II / solo 2003
■  floors of art / group 2003
■  oversize / group 2002
■  demarcation on an image / solo 2002
artcube.fpsw.pl - action

PDF 1,5 MB

linki :


■ biskupska.pl
■ culture.pl
■ artfacts.net
■ culture.pl
■ rozmowy.onet.pl
■ mnw.art.pl
■ o.pl
■ galeria_manhattan
■ exit.pl
■ wschodnia.pl

Bożenna Biskupska – urodzona w 1952 roku w Warszawie. Studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu, następnie w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie uzyskała dyplom z wyróżnieniem w 1976 r. w pracowni malarstwa prof. Tadeusza Dominika. Dziedziny twórczości: malarstwo, rzeźba, instalacje, performance. W polu zainteresowań artystki znajdują się także działania eksperymentalne: teatr i muzyka oraz multimedia. Wiodące aspekty jej twórczości obejmują problematykę upływającego czasu, „śladowanie”, anektowanie, organizowanie i wytyczanie przestrzeni formami rzeźbiarskimi. Początkowo miało to charakter statycznych spektakli rzeźbiarskich, w których udział brały wielkoformatowe figury konfrontowane z poruszającą się publicznością (47 figur Misterium Czasu, Biennale Sztuki, Wenecja, 1984 r.). Nieskończone anektowanie przestrzeni umożliwia odkryta przez artystkę forma znaku i „System 0-1”. Za pomocą pól naprzemiennych i umieszczonych w nich punktów (figur „jednonogich”), umożliwia jej rozpisanie w przestrzeni swych założeń artystycznych. W tym samym okresie artystka zaczyna pozostawiać w przestrzeni „ślady” – kreska, zapis, linia – tworzące Budowle możliwe. Zapisując obrazy śladem linii, artystka tworzy ciągi układów zmiennych. Jednocześnie, modularność rzeźby zbudowanej z pionowych układów metalowych linii, zabudowuje ciągi systemów zderzających artystyczną wizję z realną rzeczywistością pejzażu czy architektury. Rozwijając koncepcję Wytyczania Obrazu, artystka sięga po nowe media, tworząc ruchome projekcje – Zapis idei – wypełniające pulsującą strukturą wybrane przestrzenie architektoniczne. Poszukiwanie formy trwa.

■   prezentacja prac                                                          

                                                                                        

WYTYCZANIE OBRAZU - INSTALACJA, AKCJA

Wytyczanie obrazu 2005 Zamek Narodowa Galeria Szczecin,            
■  więcej prac

 

 
Wytyczanie Obrazu 1999 instalacja, Narodowa Galeria, Reszel          
 ■  więcej prac

                                                                              
WYTYCZANIE OBRAZU
wystawy organizowane przez galerię Program
■ WYTYCZANIE OBRAZU
instalacja w Muzeum Królikarnia
Warszawa 2002
■ WYTYCZANIE OBRAZU
akcja i instalacja, Muzeum narodowe, Orońsko 2003
Wytyczanie obrazu jest cyklem prac wyznaczającym cezurę formalną i mentalną w twórczości artystki. Zaczynając od figury, proces przeszedł w stronę znaku, śladu gestu na płaszczyźnie albo w przestrzeni. Początek tej drogi to figura Jednonogiego , która wyznacza postęp w kierunku  formy abstrakcyjnej , znaku. Początek cyklu – rok 1995 , to cykl rysunków na papierze (papier , olej). Kolejnym krokiem jest figura Jednonogiego (1997-98) w postaci wielkoformatowych rzeźb złożonych z 343 betonowych płyt i 7 płyt 7 odlanych w brązie płyt pokrytych reliefem. Rzeźba to poetyka rysunku oraz drgania. Zaistniała potrzeba zamknięcia bryły w klatce. Ważna jest tutaj liczba 7, która wyznacza ramy ilościowe kompozycji . Płyty w liczbie 7, są matrycą dla języka multiplikacji.  W 1999 r. , 343 płyty o wymiarach: 40x26x4cm, zostały nagrane na folię negatywową i umieszczone w stalowej klatce o wymiarach: 300x240x240 -  Upakowanie . Jednocześnie rejestrowanie poszczególnych płyt, sztuka po sztuce, odbywało się za pomocą kamery wideo. Film Upakowanie, 17min., jest inną formą  prezentacji idei i może być traktowany jak katalog medialny. Kontynuacja idei znalazła swoje miejsce w formie ponad 60 metalowych linii w przestrzeni dodanych do rzeźby składającej się z modułów, która można rozwijać w przestrzeni. Wytyczanie Obrazu było i pozostaje sposobem definiowania indywidualnej artystycznej przestrzeni. W cyklu dominują: linia, znak, ślad. Prowadzona z góry na dół i z dołu do góry płótna albo wiszącego w przestrzeni papieru,  linia  to kluczowe założenie artystycznej ekspresji. Czas, w którym powstaje praca i czas , którego działaniu jest ona poddane to definicja koncepcji Wytyczania obrazu. Od kilku lat pracom z tego cyklu towarzyszy projekt związany z Linią. Autorka, zamknięta w symbolicznej Klatce, otoczona płaszczyznami papieru , dokonuje zapisu czasu i miejsca. To linia, ślad jej pobytu w łodzi, Orońsku i w zamku w Olsztynie, gdzie performance’owi towarzyszyła wizualizacja i muzyka , stworzone przez młodego kompozytora Adama Falkiewicza.

Wytyczanie Obrazu 2004 - Akcja, Muzeum Warmi I Mazur w Olsztynie,      ■  więcej prac

Demarcation of an Image 2004 - Museum
of  Sculpture of X. Dunikowski, Warsaw

                                                                                        
WYTYCZANIE OBRAZU - MALARSTWO, RYSUNKI


Demarcation of an Image, 2001  - oil on canvas  240 x 150 cm         ■  more works

Demarcation of an Image, 2004 / Museum of Sculpture of X. Dunikowski, Warsaw ■  więcej prac

                                                                                  
WYTYCZANIE OBRAZU, MALARSTWO
presented by gallery Program in
■ WYTYCZANIE OBRAZU
malarstwo w Muzeum Królikarnia
Warszawa 2002
■ ON THE WAY
wystawa w Jewish Museum of Westphalia,
Dorsten, Niemcy 2005

Rok 1995. Początek odkrywania i anektowania idei pierwotnego gestu, dotknięcia. Powstający wówczas zapis, najprostszej ingerencji farbą lub olejem lnianym w materię papieru wynika ze świadomości samoistnej destrukcji w czasie towarzyszącej procesowi tworzenia. Upływ czasu zmienia zarys linii, olej lub farba wsiąkają w papier, rozlewając się i żółknąc. Przekonanie artystki, że ten proces można rejestrować tylko do pewnego momentu, daje początek dokumentacji fotograficznej sytuacji   tworzonych poprzez umiejscowienie wybranego obiektu w różnych kontekstach przestrzennych. Niemal w tym samym czasie powstają pierwsze 4 obrazy z cyklu. Wybór formatu 185 x 240cm oraz narzędzi – oleju lnianego i płótna – związany jest z wewnętrzną potrzebą opanowania tematu i równoczesnej pracy nad całością. W 2002 roku cykl obejmuje już 23 wielkoformatowe obrazy. Cały proces poddany jest rejestracji wideo. Od 2000 r. zmienia się w rysunku orientacja linii: z horyzontalnej na wertykalną. Podstawowa różnica pomiędzy rysunkami a obrazami została zachowana – w tych pierwszych pozostawiony jest zawsze szeroki margines (passe-partout), w drugich płótno jest zapełnione od krawędzi do krawędzi.

On the Way, 2005 / Jewish Museum, Dorsten, Germany        ■  więcej prac

                                                                                         

SYSTEM 01


System 01 / detal,  2001-2006 - beton, brąz  40 x 26 x 4 cm             ■  więcej prac

                                                                                   
SYSTEM 01
wystawy organizowane przez galerię Program
■ WYTYCZANIE OBRAZU
instalacja w Muzeum Królikarnia
Warszawa 2002
■ WYTYCZANIE OBRAZU
akcia i instalacja, Muzeum narodowe, Orońsko 2003
Wytyczanie Obrazu System 01
Niezależnie od domysłów na temat początków figury zwanej „Jednonogi”, można niewątpliwie powiedzieć, że jest ona sygnaturą artystki. Bożenna Biskupska tworzy figurę tę od lat, rozwijając jej ideę w wielkoformatowych kompozycjach i systemach o różnych konfiguracjach. Stanowić ona może także pojedynczy moduł – zredukowana do najmniejszego z możliwych rozmiarów, w którym koncentruje się całe natężenie. Każda z figur jest autentyczna, niepowtarzalna, ponieważ artystka formuje je i odlewa w brązie pojedynczo. Są ich tysiące, lecz oprócz zapisu nic ich nie łączy. Każda z nich jest jak znak – samotnie ustawiony w rzędzie. Od czasu, gdy zostały zgrupowane po 24 lub 25 na tle modułów z betonu i marmuru, Bożenna Biskupska nazywa figury te „przecinkami” (1) pomiędzy pustymi polami (0). Widziane z daleka, są niczym enigmatyczny szereg graficznych znaków. Są jak zapisane na stronach zdania czekające na odczytanie na nowo w czasie i w przestrzeni: horyzontalnie (kultura łacińska), wertykalnie (kultura Dalekiego Wschodu) i diagonalnie (sztuka). Wytyczanie obrazu ma swoją kontynuację w Zapisie idei, który jest ruchomą wizualizacją Systemu 0-1. Dzięki wykorzystaniu nowych technik medialnych zapis idei staje się zwielokrotnioną rejestracją w czasie.

System 01, 2002   - Exhibition in Polish National Center of Sculpture in Orońsko                                ■  more works

          
System 0-1 / two complette pieces / 2001-2006 - concret, bronze  40 x 26 x 4 cm (x2)                                 ■  more works

 

                                                                                      

STARSZE PRACE/ RZEŹBY


Mystery of Time, 1984 -  works for 41th Biennale in Venice   ■  more works

Demarcation of an Image, 2003 - exhibition in  X.Dunikowski's National Museum, Warsaw
■  more works

                                                                                    


1980-82 Trwanie   Cykl rzeźb (metal, sizal). Podstawy cyklu: aranżowanie przestrzeni, czyli organizowanie i stwarzanie wzajemnych relacji pomiędzy rzeźbą a przestrzenią zewnętrzną. Układy nierozerwalnie związanych ze sobą rzeźb dają możliwość organizowania pewnego obszaru, w którym istotne są, gra proporcji i zależności poszczególnych elementów rzeźbiarskich.

1982-1984 Misterium czasu  Cykl 32 rzeźb, o wymiarach: 250 cm; trociny, pakuły i sizal; pokazywane na XLI Biennale w Wenecji. Wolnostojące figury, formy zamykające figurę i figury „destrukty”. Różne możliwości aranżacyjne. Rzeźby działają na widza poprzez zagęszczenie faktur, ponad ludzką skalę oraz kompozycję w przestrzeni, która jest częścią dzieła- instalacji.

Płytowce  Poszukiwanie formy wyrażającej koncepcję czasu. Pięć wolnostojących figur, 4 z nich są zespolone z panelem, jedna figura z wydrążoną płytą ruchoma, co daje możliwość samodzielnego funkcjonowania zarówno figury, jak i elementu płyty.

Non Omnis Moriar  Cykl, w którego skład wchodzą: rysunek I 10 figur przyściennych o wysokości od 160 cm- 345 cm oraz 2 elementy „destrukty”; użyte materiały: konopie, len, pakuły, trociny zatapiane w żywicy, na konstrukcji metalowej. Pierwsze wprowadzenie koloru-czerwień. Inspiracja zarysu rysunku postaci na papierze przerodziła się w cykl układu rzeźb. Asocjacje: symbol ludzkiego życia, los, nieuchronność ostatecznego celu życia i pośmiertne losy człowieka. Rzeźba znajduje się w kolekcji Państwowego Muzeum Oświęcim - Brzezinka w Pawilonie Żydowskim.

OTHER WORKS

 From  the cycle  Cage 2003-2005   - oil on canvas  150 x 110 cm            Cage 2003-2005   - oil on canvas  150 x 110 cm  ■  more works

 Demarcation of an Image, 2001  - oil on canvas  240 x 150 cm                                     ■  more works